1. Komaduna.
Askotan, bi komako aposizioarekin egiten da esaldia hobekienik; beste batzuetan —ingurua nolakoa den—, komarik gabe. Gehienetan, bi komako egitura lagungarri izaten da, esaldi zatiak mugatzen dituenez gero.

Hobetzekoa: Haserre agertu zen atzo Iñigo Urkullu Eusko Legebiltzarreko Giza Eskubideen Batzordeko presidentea Biktimen Ponentzia iraunkorraren egitekoaren inguruan PPk eta PSE-EEk sortutako polemikagatik.
Hobea: Haserre agertu zen atzo Iñigo Urkullu, Eusko Legebiltzarreko Giza Eskubideen Batzordeko presidentea, Biktimen Ponentzia iraunkorraren egitekoaren inguruan PPk eta PSE-EEk sortutako polemikagatik.

• Koma tarteko aposizioetan, berdin deklinatzen dira bi osagaiak.
  Dick Cheneyk, AEBetako presidenteordeak, ez du deus esan.
  Dick Cheney, AEBetako presidenteordea, ez dago ados batzordeko buruekin.
• Horrelako aposizioetan ere jarri behar izanez gero, aurreneko elementuaren ondotik idazten da.

Hobetzekoa: Zuzenduko duen orkestra ez ezik, emango duten obra, Fidelio ere, ondo ezagutzen du Gomez Martinezek.
Hobea: Zuzenduko duen orkestra ez ezik, emango duten obra ere, Fidelio, ondo ezagutzen du Gomez Martinezek.

2. Komarik gabea.

• Aposizioa komarik gabe idatziz gero, azken osagaia bakarrik deklinatzen da.
  Dick Cheney AEBetako presidenteordeak ez du deus esan.
  Dick Cheney AEBetako presidenteordea ez dago ados batzordeko buruekin.
• Bi izen berezi segidan doazenean, ez da komeni komarik gabeko aposizioa erabiltzea:

Hobetzekoa: Jackson Bushen aholkulariak argi eta garbi hitz egin du.
Hobea: Jacksonek, Bushen aholkulariak, argi eta garbi hitz egin du.
Hobea: Bushen aholkulari Jacksonek argi eta garbi hitz egin du.

3. Molde klasikoa:

• Horrelakoetan, azken osagaia bakarrik deklinatzen da, eta ez da komarik jartzen.
  AEBetako presidenteorde Dick Cheneyk ez du deus esan.
  AEBetako presidenteorde Dick Cheney ez dago ados batzordeko buruekin.